مبادله نرخ بهره چیست؟



در شرایط حاضر مقیاس پذیری شبکه بلاکچین Ethereum، بسیار کم و کارمزد معاملات در آن بسیار زیاد شده که حتی در مواردی به چند صد دلار هم رسیده است. در چنین شرایطی، صرافی پنکیک سواپ بر روی بلاکچین هایی سوار شده که مقیاس پذیری بیشتری داشته و با کم کردن کارمزد‌ها و زیاد کردن سرعت تراکنش ها، کارایی صرافی های غیر متمرکز را بهبود بخشیده است.
صرافی پنکیک سواپ به منظور مدیریت معاملات، از ویژگی های استخر‌ های نقدینگی یا Liquidity Pools و سیستم اتوماتیک بازارساز یا Automated Market Maker بهره مند شده است که در ادامه این مقاله ارز دیجیتال به آموزش گام به گام این صرافی غیرمتمرکز خواهیم پرداخت.

فارکس چیست و چگونه کار میکند؟

در پاسخ به این سوال که فارکس چیست و چگونه کار میکند، می توان گفت فارکس ( Forex ) به زبان ساده، اشاره به معامله یک ارز با ارز دیگر (برای نمونه مبادله دلار آمریکا با یورو اروپا) دارد. در فارکس (مبادله خارجی – Foreign Exchange Market) خریداران و فروشندگان، ارز را با قیمت توافقی بین یکدیگر انتقال می دهند. این معاملات مبادله نرخ بهره چیست؟ مبادله نرخ بهره چیست؟ خارجی در بازار مبادلات خارجی که با نام بازار فارکس نیز شناخته می شود، صورت می گیرد.

فارکس چیست؟

فارکس یکی از بزرگ ‌ترین بازارهای جهان است و همه روزه تریلیون ‌ها دلار سرمایه در آن جا به جا می شود. اما این بدان معنا نیست که ما با یک مکان متمرکز روبرو هستیم. بلکه بازار فارکس یک بازار الکترونیکی است که از مجموعه ای از بانک ها، کارگزاران، موسسات و معامله گران فردی تشکیل می شود و معمالات در آن اغلب از طریق کارگزاران یا بانک ها صورت می گیرد.

مبادلات ارزی اغلب به منظور اهداف عملی صورت می گیرد، اما مبادلات ارز در فارکس، با هدف کسب سود انجام می شود. مقدار ارز تبدیل شده در هر روز می تواند منجر به نوسان شدید حرکت برخی ارزها گردد و همین بی ثباتی، منجر به افزایش جذابیت فارکس برای معامله گران می شود.

لازم به ذکر است که برای تحلیل فارکس نیز به مانند بورس، می توان از تحلیل تکنیکال کمک گرفت. آموزش استفاده از تحلیل تکنیکال در فارکس، یکی از مباحث مورد بررسی در دوره تحلیل تکنیکال مجتمع فنی نیاوران است.

فارکس چگونه کار میکند؟

فارکس چگونه کار میکند؟

در معاملات فارکس، ابتدا بازار، ارزش مالی ارزها را مشخص کرده تا به عنوان نرخ ارز در بازار در نظر گرفته شود. مبادلات خارجی می تواند به همان سادگی تبدیل یک ارز به ارز دیگر، در بانک های محلی انجام شود. همچنین می تواند معاملات ارز در بازار را نیز شامل شود.

برای مبادله ارزها، آن ها باید به صورت جفت جفت فهرست شوند. برای مثال دلار آمریکا (USD) در مقابل دلار کانادا (CAD)، یورو (EUR) در مقابل دلار آمریکا و دلار آمریکا در برابر ین ژاپن (JPY) و… . هر جفت از این ارزهای فهرست شده، دارای یک ارزش مالی خواهند بود. برای نمونه اگر ارزش جفت دلار آمریکا و کانادا 1.2569 باشد، بدین معنا است که خرید یک دلار آمریکا 1.2569 دلار کانادا هزینه خواهد داشت.

در بازار فارکس، مبادله ارزها به صورت سهام یا قطعات انجام می شود و دارای سه نوع سهم میکرو، مینی و استاندارد می باشد. ارزش هر سهم میکرو مبلغی برابر با 1000 واحد پول معین است. به همین ترتیب هر سهم مینی، 10000 واحد و هر سهم استاندارد معادل 100000 واحد پول معین می باشد.

البته مبادلات ارز در بازار فارکس، با تبدیل ارزها در هنگام سفرهای خارجی، کاملا متفاوت است؛ در زمان مبادله ارزها در بازار الکترونیک فارکس، همانگونه که گفته شد، معاملات در بلوک های ارزی مشخصی صورت می گیرد. با این حال سرمایه گذاران و مبادله کنندگان، محدودیتی در زمینه تعداد مبادله انجام شده ندارند. بازار فارکس دارای ویژگی های منحصر به فردی است که بخش عمده ای از آن، مربوط به گستردگی و حجم بالای معاملات در آن است. بر اساس گزارش هایی که متعلق به 63 بانک مرکزی است، در ماه آوریل سال 2019، معاملات در بازارهای فارکس به طور متوسط ​​6.6 تریلیون دلار در روز بوده است و بزرگترین مراکز تجاری جهان عبارتند از: لندن، نیویورک، سنگاپور، هنگ کنگ و توکیو.

روش معامله فارکس

همانگونه که گفته شد، بازار فارکس در پنج روز هفته، به صورت شبانه روزی و در سراسر مراکز مالی بزرگ در جهان فعال است. این بدان معنا است که مبادله کنندگان می توانند در هر زمان ممکن، اقدام به خرید و فروش ارز کنند. معامله در بازار فارکس، یک مبادله تک مرحله ای نیست و طیف وسیعی از راه های سرمایه گذاری و خرید و فروش در آن وجود دارد. سرمایه گذاران می توانند از طریق نمایندگی ها، مراکز مالی یا شبکه های الکترونیکی، اطلاعات مورد نیاز را کسب کرده و به انجام معامله بپردازند.

به لحاظ تاریخی، مبادله خارجی یا فارکس، در ابتدا تنها توسط دولت ها، شرکت های بزرگ و صندوق های تامینی صورت می گرفت. اما امروزه، مبادله ارزها به آسانی یک کلیک و توسط هر سرمایه گذاری امکان پذیر است. امروزه بسیاری از شرکت ‌های سرمایه ‌گذاری، این فرصت را برای سرمایه گذاران فراهم می‌ کنند تا هر زمان که بخواهند، اقدام به افتتاح حساب کرده و ارزهای خود را مبادله کنند. هنگام مبادله ارزها در فارکس، هیچگونه مبادله فیزیکی و نقدی اتفاق نمی افتد و این دقیقا خلاف آن چیزی است که در یک کیوسک ارز خارجی و هنگام تبدیل ارزها رقم می خورد!

علاوه بر تحلیل تکنیکال، یکی دیگر از روش های تحلیلی که علاوه بر بورس، در بازار فارکس هم کاربرد دارد، تحلیل بنیادی است. جهت یادگیری استفاده از تحلیل بنیادی در فارکس، می توانید در دوره تحلیل بنیادی مجتمع فنی نیاوران شرکت نمایید.

روش معامله فارکس

تفاوت با سایر بازارهای مالی

میان فارکس و سایر بازارهای مالی نظیر بورس، تفاوت های اساسی وجود دارد که در این قسمت به مهم ترین آن ها اشاره خواهیم کرد؛

  • اول آنکه نسبت به سایر بازارهای مالی و سرمایه گذاری، قوانین کمتری بر فارکس حاکم است. بنابراین سرمایه گذاران در فارکس، با استانداردها و مقررات سختگیرانه کمتری نسبت به بازارهای سهام یا سایر بازارهای مالی مواجه اند.
  • در فارکس هیچ اتاق تسویه یا نهاد مرکزی وجود ندارد که به عنوان ناظر بر آن عمل کند.
  • معاملات فارکس در یک صرافی و به مبادله نرخ بهره چیست؟ شکل سنتی انجام نمی ‌شود و برخی موارد بازارهای سنتی مانند کمیسیون ها و… در آن وجود ندارد.
  • عدم محدودیت زمانی و عدم محدودیت در تعداد معامله دیگر تفاوتی است که میان فارکس و سایر بازارهای سهام وجود دارد.

انواع بازار فارکس

بازار فارکس دارای انواع مختلفی است که در ادامه شرح می دهیم:

فارکس نقطه ای

تسویه در بازار نقطه ای برای اکثر ارزها طی دو روز کاری انجام می شود. تنها استثنا در این بازار، دلار آمریکا در مقابل دلار کانادا است که در روز بعد تسویه می گردد و بقیه جفت های ارزی، پس از دو روز کاری تسویه می شوند. اما در ایام تعطیلات طولانی مدت، مانند عید پاک یا کریسمس، تسویه معاملات ممکن است گاها تا شش روز زمان ببرد. قیمت مبادله در تاریخ معامله تعیین می شود، اما پول آن به ارزش روز پرداخت می گردد.

بر اساس گزارش ها، دلار آمریکا فعال ترین ارز معامله تا سال 2019 بوده است. رایج ترین جفت های ارزی عبارتند از دلار آمریکا در مقابل یورو، ین ژاپن، پوند انگلیس و دلار استرالیا. رایج ترین صلیب ها نیز یورو در مقابل پوند و ین است. بازار نقطه ای اغلب بسیار بی ثبات است. حرکت بازار نقطه ای، در کوتاه مدت بر اساس معاملات فنی انجام می شود که بر جهت و سرعت حرکت تمرکز دارد. کسانی که بر روی این تکنیک ها متمرکزند، اغلب به عنوان چارتیست شناخته می شوند. حرکت بلندمدت ارز در بازار نقطه ای نیز تحت تاثیر عواملی مانند نرخ بهره نسبی و رشد اقتصادی انجام می گیرد.

فارکس پیشرو

معاملات پیشرو در بازار فارکس به هر معامله ای که در آینده ای طولانی تر از حالت نقطه ای تسویه شود، اطلاق می گردد. قیمت بازار پیشرو ترکیبی است از نرخ نقدی به اضافه یا منهای نقاط پیشرو که تفاوت میان نرخ بهره بین دو ارز را نشان می دهد. اکثر این مبادلات، سررسیدی کمتر از یک سال دارند، اما گاها ممکن است طولانی تر از یکسال نیز باشند. مانند بازارهای نقطه ای، قیمت در تاریخ معامله تعیین شده اما پول در تاریخ سررسید تبادل می گردد. قراردادهای پیشرو باید مطابق با الزامات دو طرف تنظیم شود.

فارکس آینده مبادله نرخ بهره چیست؟

فارکس آینده نیز اشاره به قراردادی برای خرید یا فروش مقدار معینی از یک ارز و به قیمت و تاریخ مشخص شده در آینده دارد. مهم ترین تفاوت فارکس پیشرو با فارکس آتی، آن است که قراردادهای آینده از نظر قانونی الزام آور هستند.

انواع ارز در معاملات فارکس

در فارکس دو نوع ارز پایه و مظنه وجود دارد؛ ارز پایه اشاره به نخستین ارزی دارد که در یک جفت فهرست شده اند و به ارز دوم، ارز مظنه گفته می شود. معاملات فارکس همواره فروش یک ارز به منظور خرید ارز دیگر را شامل می شود و به همین سبب، معامله آن را به صورت جفتی انجام می دهند.

در این مبادلات، قیمت یک جفت ارز اشاره به ارزش یک واحد ارز پایه در ارز مظنه‌ ای دارد. هر ارز به صورت یک کد سه حرفی فهرست می شود که دو حرف آن مخفف منطقه جغرافیایی و دیگری نام خود ارز است. به عنوان مثال جفت GBP/USD اشاره به خرید پوند بریتانیا و فروش دلار آمریکا دارد. در این جفت ارزی، اگر ارزش پوند در برابر دلار افزایش پیدا کند، در این صورت یک پوند به مقدار دلار بیشتری می ارزد و قیمت جفت ارزی بیشتر می شود. بنابراین زمانی که سرمایه گذاران احتمال می دهند که در یک جفت ارزی، ارز پایه در برابر ارز مظنه تقویت می ‌شود، اقدام به خریداری آن می کنند و در شرایط عکس، آن را می فروشند.

انواع جفت ارز فارکس

انواع جفت ارز مبادله نرخ بهره چیست؟ مبادله نرخ بهره چیست؟ فارکس

انواع جفت ارز فارکس عبارتند از:

  • جفت ارزهای اصلی: شامل هفت ارز اصلی که 80 درصد معاملات جهانی فارکس را به خود اختصاص می دهند و شامل EUR/USD ، USD/JPY GBP/USD ، USD/CHF ، USD/CAD و AUD/USD می شوند.
  • جفت ارزهای کوچک: به ارزهایی که کمتر مورد معامله قرار می گیرند، اختصاص دارد که شامل EUR/GBP ، EUR/CHF ، GBP/JPY می شوند.
  • جفت ارزهای بیگانه: اشاره به قرار گرفتن یک ارز اصلی در مقابل ارزهای کوچک یا نوظهور دارد و شامل USD/PLN (دلار آمریکا در برابر زلوتی لهستان)، GBP/MXN (استرلینگ در برابر پزو مکزیک) و EUR/CZK می شود. همچنین جفت های منطقه ای مانند EUR/NOK (یورو در مقابل کرون نروژ)، AUD/NZD (دلار استرالیا در برابر دلار نیوزلند) و AUD/SGD را نیز در بر می گیرد.

عوامل موثر بر بازار فارکس

همانگونه که گفته شد، بازار فارکس از ارزهای سراسر جهان تشکیل شده و عوامل زیادی وجود دارند که می توانند در تغییرات قیمت این بازار نقش داشته باشند. همین امر امکان پیش بینی آن را با مشکل روبرو کرده است. با مبادله نرخ بهره چیست؟ این حال، شبیه به اغلب دیگر بازارهای مالی، فارکس در درجه اول توسط نیروهای عرضه و تقاضا هدایت می‌ شود، اما عوامل دیگری نیز بر آن اثرگذارند که در ادامه ذکر می گردد:

بانک های مرکزی

عرضه ارزها اغلب توسط بانک های مرکزی کنترل می شود. به همین دلیل، اقدامات و دستورالعمل های آن ها می تواند تأثیر قابل توجهی بر قیمت ارز داشته باشد.

گزارش های خبری موثر بر فارکس

همه سرمایه گذاران و واحد های تجاری، مایل اند دارایی خود را در اقتصادهایی با چشم اندازی قوی، سرمایه گذاری کنند. بنابراین، بدیهی است که انتشار اخبار مثبت در خصوص یک منطقه خاص، می تواند منجر به تشویق سرمایه گذاری و افزایش تقاضا برای ارز آن منطقه گردد. به همین ترتیب، یک خبر منفی نیز می تواند منجر به کاهش سرمایه گذاری و کاهش قیمت ارز یک منطقه شود. به همین سبب اغلب کشورها تلاش می کنند تا اطلاعات مثبتی از وضعیت اقتصادی منطقه خود منتشر کنند.

احساسات بازار

در واکنش به اخبار منتشر شده، جو بازار نیز تغییر کرده و می تواند نقش مهمی در افزایش یا کاهش قیمت یک ارز داشته باشد.

داده های اقتصادی موثر بر فارکس

داده‌های اقتصادی همواره عنصری جدایی ناپذیر از حرکت قیمت ارزها هستند. زیرا علاوه بر آنکه نشان‌ دهنده عملکرد یک اقتصاد می باشند، چشم اندازی در خصوص اقدامات بعدی بانک مرکزی را نیز ارائه می ‌دهند.

رتبه بندی اعتباری

از آنجا که سرمایه گذاران همواره سعی درافزایش بازدهی و کاهش ریسک خود دارند، بنابراین علاوه بر موارد ذکر شده، ممکن است در هنگام تصمیم‌ گیری، رتبه بندی های اعتباری مرتبط با محل سرمایه‌ گذاری را نیز مد نظر قرار دهند. رتبه اعتباری یک کشور، اغلب به نوعی ارزیابی آن کشور در رابطه با بازپرداخت بدهی هایش مرتبط می شود. کشوری که رتبه اعتباری بالایی دارد، منطقه ای امن برای سرمایه گذاری محسوب می گردد.

مفاهیم اولیه فارکس

مفاهیم اولیه فارکس

در این قسمت با برخی تعاریف اصلی و کلیدی و مفاهیم اولیه در فارکس آشنا می شویم:

اهرم در فارکس

اهرم در فارکس ابزاری است که به کمک آن، می توان بدون نیاز به پرداخت ارزش کامل معامله از قبل، در معرض مقادیر زیادی از ارز قرار گرفت. به این نحو که در عوض، یک سپرده کوچک به نام مارجین راه اندازی می شود. در یک معامله اهرمی، سود یا زیان معامله، بر اساس اندازه کامل معامله محاسبه می گردد.

در حالی که این نوع از مبادله می تواند منجر به افزایش سود گردد، می تواند خطر زیان ‌های افزایش‌ یافته را نیز به همراه داشته باشد. بنابراین در تجارت اهرمی، یادگیری نحوه مدیریت ریسک از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

مارجین در فارکس

مارجین همانگونه که در بالا ذکر شد، بخش کلیدی معاملات اهرمی است. در واقع سپرده اولیه ای که برای ایجاد و حفظ یک موقعیت اهرمی ایجاد می گردد، مارجین نام می گیرد. در سپرده مارجین، نیازها می تواند بسته به کارگزار و میزان حجم معامله متغیر باشد.

پیپ در فارکس

پیپ ها واحدهای اندازه گیری حرکت در یک جفت فارکس هستند و هر پیپ فارکس، برابر است با حرکت یک رقمی در رقم چهارم اعشار یک جفت ارز. بنابراین اگر GBP/USD از 1.35361 دلار به 1.35371 دلار برسد، آنگاه می توان گفت که یک پیپ جابجا شده است. ارقام اعشاری که بعد از پیپ می آیند، پیپ کسری یا پیپت نامیده می شوند.

آربیتراژ Arbitrage در ارزهای دیجیتال چیست؟

آربیتراژ Arbitrage در ارزهای دیجیتال چیست؟

آربیتراژ یک اصطلاح اقتصادی است و به معنی کسب سود از تفاوت قیمت یک دارایی بین دو یا چند بازار مالی در یک بازه ی زمانی مشخص، و به صورت همزمان است. آربیتراژ در کنار سایر روش های تحلیل و خرید و فروش رمز ارزها قرار می گیرد. آربیتراژ یکی از کم ریسک ترین روش های معامله است که روش های مختلفی نیز دارد. در این مقاله از تترایران سعی داریم که به طور کامل به آربیتراژ در ارز دیجیتال بپردازیم و حتی خطرات احتمالی آن را بیان کنیم.

آربیتراژ (Arbitrage) چیست؟

معنا و مفهوم آربیتراژ، عمل خرید و فروش هم زمان یک دارایی برای کسب سود از تفاوت قیمت ها در بازار است و نوعی معامله است که از اختلاف قیمت در بازار ها بهره می برد. منظور از این معامله، خرید و فروش دارایی های یکسان و مشابهی مانند بیت کوین در صرافی های گوناگون است. قاعدتا قیمت بیت کوین در تمام صرافی ها باید یکسان باشد پس هرگونه اختلاف قیمتی در صرافی ها فرصتی برای آربیتراژ است. آربیتراژ یک استراتژی بسیار رایج و تقریبا بدون ریسک است. طبق تعریف اینوستوپدیا (Investopedia)، آربیتراژ از ناکار‎آمدی های اجتناب ناپذیر در بازارها استفاده می کند به معنای دیگر چنان چه بازارها آرام و کارآمد باشند آربیتراژ وجود نخواهد داشت. شما با کمک گرفتن از سایت کوین مارکت کپ، می توانید به راحتی به لیستی از صرافی ها دسترسی داشته باشید و با کمترین ریسک آربیتراژ انجام دهید. برای استفاه از این سایت مرجع تحلیل فاندامنتال می توانید مقاله آموزش کامل سایت کوین مارکت کپ را بخوانید. در واقع آربیتراژ زمانی اتفاق می افتد که یک دارایی در یک بازار خریداری و به طور همزمان در یک بازار دیگر به فروش برسد. سود آربیتراژی در تمام دنیای تجارت مشهود و قابل استفاده است. در تمامی کالا های عرضه شده در سطح کشور می توانید نوعی از این سود را بیابید، برای مثال شما هر باری که میوه و یا سبزیجات می خرید، این چرخه ی سود آربیتراژی را خاتمه می دهید به این معنا که در ابتدا شخصی این محصول را از تولید کننده یعنی باغدار می خرد، سپس با سودی آن را به میدان توزیع محصول می برد و سپس به مغازه دار و از طریق آن به ما می رسد. در این جا بهترین حالت توزیع میوه و سبزیجات را مشاهده کردید که سه نفر سود حاصل از آربیتراژ را کسب کردند.

آربیتراژ در ارز دیجیتال

مفهوم معامله آربیتراژ (Arbitrage) در دنیای ارزهای دیجیتال تغییر چندانی نمی کند و تنها دارایی معامله شونده تغییر می کند. آربیتراژ در ارز دیجیتال به کسب سود از اختلاف قیمت یک ارزدیجیتال بین دو یا چند صرافی گفته می شود. در واقع یک تریدر باید ارز دیجیتال مد نظر خود را از یک صرافی بخرد و در صرافی با قیمت بالاتر بفروشد. البته یک معامله گر با استراتژی آربیتراژ یا به اصطلاح یک آربیتراژر، چالش هایی نیز دارد که از جمله ی آن ها می توان به ترید سریع اشاره کرد. البته که آن ها برای سود مناسب به سرمایه ی زیادی نیز نیاز دارند.


انواع سود آربیتراژی در ارز دیجیتال

برای کسب سود آربیتراژی از ارز دیجیتال سه نوع روش وجود دارد:
آربیتراژ ساده (Simple Arbitrage): قطعا یک ارز دیجیتال در چند صرافی موجود است و امکان خرید و فروش آن وجود دارد. در این زمان که یک ارز دیجیتال در بیشتر از یک صرافی مبادله می شود، می توان سود آربیتراژی ساده کسب کرد.
آربیتراژ مثلثی (Triangle Arbitrage): همانطور که از نامش پیداست، زمانی مبادله نرخ بهره چیست؟ رخ می دهد که اختلاف قیمت بین سه ارز خارجی شکل می گیرد. در این نوع آربیتراژ، معامه گرها سه نوع ارز انتخاب می کنند. برای مثال، یک تریدر با دلار بیت کوین می خرد، سپس آن را در ازای دریافت یورو می فروشد و در نهایت با یوروی دریافتی دلار می خرد. او با مبادله این سه ارز به سود آربیتراژی دست می یابد.
آربیتراژ فاندینگ ریت (Funding Rate): آربیتراژ فاندینگ ریت نوع دیگری از روش کسب سود محسوب می شود. فاندینگ ریت (مثبت) زمانی رخ می دهد که مقدار معامله های لانگ بیشتر از معامله های شرت است. به این شکل که کارمزد از معامله های لانگ دریافت می شود و به پوزیشن های شرت مبادله نرخ بهره چیست؟ پرداخت می شود.
آربیتراژ پوشش نرخ بهره (Price Convergence Arbutrage): قیمت ارزهای دیجیتال در صرافی ها مختلف است، در نتیجه آربیتراژ به سمت همگرایی می رود. به عنوان مثال، اگر صرافی بایننس اتریوم را ارزان تر از صرافی کوکوین بفروشد، مسلما افرادی که به دنبال سود آربیتراژی هستند، از صرافی بایننس خریداری می کنند و در صرافی کوکوین می فروشند که در نتیجه آربیتراژ پوشش نرخ بهره روی می دهد. تحت تاثیر این موارد، بازار به سوی همگرایی و یکسان سازی قیمت ها می رود.

ریسک های آربیتراژ (Arbitrage)

در این مقاله اشاره کردیم که استراتژی آربیتراژ عمدتا کم خطر و کم ریسک است، اما ریسک آن صفر نیست. در واقع بزرگ ترین ریسک و خطر موجود در آربیتراژ (Arbitrage)، خطر اجرای آن است. در این استراتژی سرعت بسیار مهم است و چنان چه قبل از انجام معامله قیمت تغییر کند، بازدهی و سود شما صفر می شود. خطر دیگری که شما را در استراتژی آربیتراژ تهدید می کند، خطر نقدینگی است. این ریسک زمانی اتفاق می افتد که لیکوئیدیتی کافی و لازم را برای ورود و خروج به بازارهای مالی نداشته باشید. شما باید از بابت نقد شوندگی بازار اطمینان حاصل کنید. ریسک بدیهی و دیگری که وجود دارد، نوسان و افت قیمت بیت کوین است، در این زمان بازار ممکن است علاوه بر سود شما، اصل پول را نیز بگیرد.


مشکل استراتژی آربیتراژ

آربیتراژ علی رغم این که یک معامله کم ریسک محسوب می شود ولی مشکلاتی نیز دارد. موضوعی که در آن مطرح می شود، کارمزد ارز های دیجیتال است. در بعضی مواقع کارمزد شبکه ی بیت کوین به قدری زیاد می شود که شما نه تنها سودی به دست نمی آورید بلکه ضرر نیز می کنید. همان طور که می دانید برای تایید تراکنش های بیت کوین به زمان زیادی نیاز است که بعد از سپری شدن این زمان ممکن است قیمت ها تغییر کرده باشند و شما سود را کسب نکرده باشید.

ربات های آربیتراژ در ارز دیجیتال
تعدادی ربات وجود دارند که اختلاف قیمت ها را در صرافی ها بررسی می کنند و به کاربر پیشنهاد خرید و یا فروش می دهند. در این زمینه ربات های مختلفی وجود دارند مانند، ربات بین اکسچنجی که اختلاف قیمت در اکسچنج های مختلف بررسی می شود و ربات بین داریی ها که اختلاف قیمت یک دارایی خاص را در یک اکسچنج بررسی می کند. البته این ربات ها مزایا و معایب خاص خود را دارند و نمی توان به طور کامل به آ ن ها اعتماد کرد.

سخن پایانی
آربیتراژ در ارز دیجیتال یک روش کسب سود، بسیار مناسب است و شما با مطالعه ی این مقاله توانستید به خوبی با آن آشنا شوید. این استراتژی یک فرصت مناسب برای تریدرها و معامله گران محسوب می شود و شما با سرمایه ی مناسب می توانید به سود های بسیار خوبی دست یابید. اما همان طور که اشاره کردیم نباید از ریسک ها و خطرات آن غافل شوید.

مبادله نرخ بهره چیست؟

پول فیات ارز دولتی یک کشور است که پشتوانه ی فیزیکی مانند طلا و نقره ندارد، بلکه پشتوانه ی آن دولتی است که آن را صادر کرده است. ارزش پول فیات از ارتباط میان عرضه و تقاضا و ثبات دولت حاصل شده و به ارزش کالای فیزیکی، مانند ارزش پول، وابسته نیست. بیشتر ارزهای کاغذی مدرن مانند دلار امریکا، یورو و دیگر ارزهای مهم همگی پول فیات هستند.

فیات ریشه در زبان لاتین دارد و به معنی حکم "باید بشود" و یا "بگذار که بشود" است.

پول فیات

پول فیات

  • پول فیات ارز دولتی یک کشور است که پشتوانه ی فیزیکی مانند طلا ندارد.
  • پول مبادله نرخ بهره چیست؟ فیات به بانک های مرکزی دولتی کنترل جامع تری روی اقتصاد میدهند زیرا مقدار ارز چاپ شده در کنترل بانک های مرکزی می باشد.
  • مشکل عمده ی پول فیات چاپ بیش از اندازه ی آن است که باعث افزایش تورم میشود.

پول فیات چگونه کار میکند؟

پول فیات ارزشمند است فقط بدلیل این که دولت ارزشش را حفظ میکند و به واسطه این که دو طرف در یک تراکنش ارزش آن را می پذیرند.

در طول تاریخ، دولت ها سکه های خود را از کالاهای فیزیکی ارزشمند مانند طلا و نقره میساختند و یا پول کاغذی چاپ میکردند که در ازای آن سکه های طلا و نقره قابل دریافت بود. اما پول فیات این گونه تعریف نشده که ما به ازای آن مقدار معینی کالای ارزشمند و یا فلزات گرانبها دریافت شود.

بیشتر ارزهای مهم دنیا، مانند دلار امریکا، پول فیات هستند.

پول فیات

پول فیات چگونه بوجود آمد؟

از آنجا که پول فیات با ذخایر فیزیکی مانند ذخایر ملی طلا یا نقره ارتباطی ندارد، باعث می شود ارزش خود را به دلیل تورم از دست بدهد و یا حتی در صورت افزایش تورم، کاملا بی ارزش شود. اگر مردم اعتماد خود نسبت به پول ملی را از دست بدهند، پول ارزش خود را از دست خواهد داد. البته که این با پولی که طلا پشتوانه ی آن است، متفاوت است؛ برای مثال، طلا به دلیل استفاده شدن در جواهرات و تزئینات و همچنین تولید دستگاه های الکترونیکی، رایانه و وسایل نقلیه هوافضا دارای ارزش ذاتی است.

در گذشته در تاریخ امریکا، ارز این کشور پشتوانه ی طلا داشت (و حتی گاهی نقره). دولت فدرال با تصویب قانون بانکداری اضطراری سال 1933، اجازه نامه ی شهروندان در مبادله ارز با طلای دولت را لغو کرد، هنگامی که امریکا اجازه ی دادن طلا به کشورهای خارجی در ازای گرفتن دلار امریکا را لغو کرد، پشتوانه این ارز به طور کامل در سال 1971 حذف شد. از آن زمان تا به حال دلار امریکا، همانگونه که رویش هم چاپ شده، تنها پشتوانه ی "ایمان و اعتبار" دولت امریکا" را دارد و به عنوان ارز رایج برای کلیه بدهی ها، دولتی و خصوصی چاپ میشود. از این رو، دلار آمریکا قانونا فقط ابزار رفع بدهی محسوب می شود و هیچ گونه ارزش اعتباری مرتبط با طلا، نقره و غیره ندارد.

مزایا و معایب پول فیات

پول فیات ارز خوبی محسوب می شود در صورتی که بتواند نقشهایی را که اقتصاد یک کشور در واحد پولی خود به آن نیاز دارد، اجرا کند: این ارز همچنین، فواید خوبی برای دولت ها از طریق ایجاد ارزش حبابی فراهم می کند.

پول فیات در قرن بیستم تا حدودی معروف شد زیرا دولت ها و بانک های مرکزی به دنبال قطع ارتباط اقتصاد خود از فراز و نشیب های چرخه تجارت بودند. از آنجایی که پول فیات منبع ثابتی مانند طلا ندارد، دولت ها میتوانند کنترل بیشتری روی آن داشته باشند و اینگونه میتوانند متغیرهای اقتصادی مانند عرضه ی اعتبار، نقدینگی، نرخ بهره و سرعت پول را مدیریت کنند. به عنوان مثال، فدرال رزرو آمریکا وظیفه ی پایین نگه داشتن بیکاری و تورم را با این ابزار دارد.

با این حال، بحران وام و به دنبال آن سقوط مالی سال 2007 ، این باور را ایجاد کرد که بانک های مرکزی می توانند با تنظیم عرضه ی پول، مانع از سقوط و رکودهای جدی شوند. به طور مثال یک ارز مرتبط با طلا ثبات بیشتری دارد زیرا منبع طلا محدود است. اما به دلیل عرضه ی نامحدود پول فیات، امکان ایجاد حباب در این ارز وجود دارد.

دولت آفریقایی زیمبابوه نمونه ای از بدترین حالت تورم در دهه ی اول سال 2000 را ارائه داد. در پاسخ به مشکلات جدی اقتصادی، بانک مرکزی کشور شروع به چاپ پول با سرعتی عجیب کرد. این چاپ زیاد منجر به تورم اقتصادی شدیدی شد که در سال 2008 بین 230 تا 500 میلیارد درصد بود. قیمت ها به طرز چشمگیری افزایش پیدا کرد و خریداران مجبور شدند برای خرید مایحتاج ساده، با سبدها و ساک های پر پول به فروشگاه بروند. هنگامی که تورم در بالاترین مقدار بود، ارزش یک تریلیون دلار زیمبابوه تنها 40 سنت به دلار آمریكا بود.

پول فیات چه تفاوتی با ارز رمزنگاری شده دارد؟

فیات به معنای "بگذار انجام شود" است. ارز رمزنگاری شده به "یک ابزار غیرمتمرکز و دیجیتال مبادله ای که توسط رمزنگاری اداره می شود." دلالت دارد. هردوی اینها ارز هستند اما چندین تفاوت با یکدیگر دارند:

پول فیات همان پول رایج است که دولت از آن حمایت میکند. این ارز میتواند مانند دلار کاغذی و یا به طور الکترونیکی و به صورت کارت های اعتباری، پی پال و غیره باشد. دولت عرضه آن را کنترل میکند و میتوان با استفاده از آن مالیات خود را پرداخت مبادله نرخ بهره چیست؟ کرد.

ارز رمزنگاری شده یک وجه رایج نیست و از طرف دولت و یا بانک پشتیبانی نمیشود. (این ارز غیرمتمرکز و جهانی است.) شکل آن بیشتر شبیه اعتبار بانکی است که در بانک وجود دارد. (این ارز دیجیتال است اما توسط بانک و یا دولت پشتیبانی نمیشود.) یک الگوریتم عرضه ی آن را کنترل میکند و شما می توانید با ارز رمزنگاری شده خرید کنید اما نمیتوانید با آن مالیات بپردازید. (و البته که باید برای آن هم مالیات بپردازید.)

تفاوت ارز رمزنگاری شده با پول فیات

تفاوت ارز رمزنگاری شده با پول فیات

قانون سکه ی سال 1965، به طور خاص، بخش 31 امریکا 5103 با عنوان "پول رایج" می گوید: سکه و ارز امریکا (از جمله اسکناس های ذخیره شده فدرال و اسکناس های منتشر شده از بانکهای ذخیره فدرال و بانکهای ملی) پول رایج قانونی برای کلیه بدهی ها، عوارض عمومی، مالیات ها و حقوق، هستند.

برای اهداف مالیاتی فدرال، پول مجازی هم به عنوان دارایی محسوب می شود. اصول مالیاتی عمومی قابل اعمال در معاملات ملکی در معاملات ارز مجازی هم اعمال می شود.

در مواقع تورم زیاد، مردم باید بتوانند ثروت خود را به واحدی با ثبات بیشتر تبدیل کنند و یا با پایین آمدن ارزش پول فیات، سرمایه ای عظیم را از دست بدهند. اینجا ارزش ارزهای رمزنگاری شده مانند بیت کوین مشخص میشود. از آنجا که هیچ بانک مرکزی یا دولتی برای تغییر سیاست پولی بیت کوین وجود ندارد، این ارز دیجیتال به عنوان فرار از پول متمرکز به کار میرود و می تواند کمکی به سیاست های پولی ضعیف باشد.

با اینکه امروزه به خاطر تراکنش های طولانی مدت و نوسانات زیاد بیت کوین هنوز این نقش را ندارد، اما ممکن است که در آینده ای نزدیک و به خاطر تورم زیاد، مردم همه ی دارایی خود را تبدیل به بیت کوین کنند، همانگونه که امروزه همگی در پی خرید طلا هستند. تا زمانی که بیت کوین به ثبات برسد و قیمتش ثابت شود، سکه های باثبات دیگری مانند تتر،همچنان ارزشمند خواهند ماند. از آنجا که تتر به دلار امریکا متصل است، روشی کارآمد برای کسانی است که از تورم رنج میبرند و به دنبال ارزی باثبات و دولتی میگردند.

آموزش جامع صرافی پنکیک سواپ Pancakeswap

Pancakeswap

جهت آموزش Pancakeswap ابتدا باید با ویژگی های این صرافی آشنا شوید. صرافی پنکیک سواپ از انواع صرافی های Decentralized یا غیر متمرکز است که مبتنی بر پایه Binance Smart Chain می باشد. صرافی Pancakeswap یکی از سیستم های مالی غیر متمرکز DeFi است که کارایی زیادی دارد.
یکی از مشخصات مشترک صرافی های غیر متمرکز آن است که از User Interface ساده ای برخوردارند و کاربران می توانند با منوهای آن به راحتی کار کنند. در پنل کاربری Pancakeswap، پارامترهای پیچیده‌ و معمول در صرافی های متمرکز وجود ندارد. تیم برنامه نویسی این پلتفرم برای جلب توجه مخاطبان خود، نام ساده پنکیک سواپ را انتخاب کرده اند که خوشایند اکثریت کاربران باشد.
هدف از ایجاد صرافی های Decentralized مثل صرافی پنکیک سواپ آن است که اشکالات صرافی های متمرکز را حل کنند. اساس قوانین حاکم بر این اکسچنج ها به کار گرفتن قراردادهای هوشمند است که به صورت منبع باز بوده و مبادلات کریپتوکارنسی ها را در داخل شبکه امکان پذیر می کند. به دلیل قرارداد های هوشمند، امکان دخالت شخص سوم و هر گونه دستکاری در اینگونه صرافی ها به مینیمم حالت ممکن رسیده است.
برای آنکه بتوان از صرافی پنکیک سواپ برای مدیریت دارایی های دیجیتال استفاده کرد، لازم نیست که اندوخته شخص در کیف پول های مخصوص صرافی واریز شود. کافی است شخص ولِت خود را به قرارداد هوشمند متصل کرده و عملیات مورد نیاز خود از قبیل واریز و برداشت را انجام دهد.

Pancakeswap


در شرایط حاضر مقیاس پذیری شبکه بلاکچین Ethereum، بسیار کم و کارمزد معاملات در آن بسیار زیاد شده که حتی در مواردی به چند صد دلار هم رسیده است. در چنین شرایطی، صرافی پنکیک سواپ بر روی بلاکچین هایی سوار شده که مقیاس پذیری بیشتری داشته و با کم کردن کارمزد‌ها و زیاد کردن سرعت تراکنش ها، کارایی صرافی های غیر متمرکز را بهبود بخشیده است.
صرافی پنکیک سواپ به منظور مدیریت معاملات، از ویژگی های استخر‌ های نقدینگی یا Liquidity Pools و سیستم اتوماتیک بازارساز یا Automated Market Maker بهره مند شده است که در ادامه این مقاله ارز دیجیتال به آموزش گام به گام این صرافی غیرمتمرکز خواهیم پرداخت.

آیا رویای حذف دلار دست یافتنی است؟

عبدالناصر همتی رئیس کل بانک مرکزی اخیراً اعلام کرد که در جریان نشست سه‌جانبه رئیسان جمهور ایران، روسیه و ترکیه، گفت‌وگوهایی در خصوص گسترش روابط بانکی و اقتصادی انجام شده و یکی از محورهای مهم این گفت‌وگوها حذف دلار و به‌کارگیری مبادله با پول‌های ملی طرفین در بازرگانی میان سه کشور بوده است.

البته طرح شعار حذف دلار از مناسبات بازرگانی ایران و جهان تازگی ندارد و مقامات ایران در سال‌های پس از انقلاب همواره این رویا را در سر پرورانده و به تناوب هم شعارهایی در این زمینه شندیده است.

افزون بر این، بانک مرکزی ایران هم به بارها با به‌کارگیری ابزارهایی که در اختیار داشته تلاش کرده تا دلار را از مناسبات بازرگانی کشور حذف کند و هر از گاهی بخشنامه‌هایی را مبنی بر جایگزینی سایر ارزها با دلار صادر کرده است. پرسش اما اینجاست که چرا این رویای حذف دلار از مناسبات بازرگانی ایران اجرایی نشد.

تجربه جهان و ایران

فراموش نشود که پروژه حذف دلار تنها خاص ایران نیست. دولت روسیه هم سال‌ها در پی این بوده تا دلار را از مناسبات بازرگانی خود حذف کند، اما توفیقی در این خصوص دیده نمی‌شود. در همین راستا بود که دولت روسیه در سال ۲۰۱۴ برای کاهش سهم دلار از مبادلات خود و کاهش تأثیر تحریم‌های آمریکا، به امضای پیمان پولی با چین اقدام کرد. اما این این پیمان پولی به دلیل نوسان شدید و سقوط ارزش روبل در با چالش جدی مواجه شد.

سال‌ها پیش، دولت نهم و دهم هم تلاش کرد تا با عقد قراردادی با دولت ترکیه، دلار را از رابطه بازرگانی دوکشور حذف کند، اما این اقدام هم موفقیتی در پی نداشت. دلایل گوناگونی این عدم موفقیت‌ها را توضیح می‌دهد. به دلایل اقتصادی پولی می‌تواند جایگزین دلار شود که دارای شرایطی از جمله سادگی به‌کارگیری، فراگیری استفاده در جهان و ثبات باشد.

هر چند با ظهور پول اروپایی، یورو، سهم دلار آمریکا از مناسبات بین‌المللی تا حدی کاهش یافت، اما هنوز هم دلار پذیرفته‌شدگی و تسلط خود در عرصه جهانی را از دست نداده است. هنوز بیش از ۵۰ درصد مبادله جهانی با دلار انجام گرفته و بیش از کل ذخایر ارزی بانک‌های مرکزی جهان حدود ۶۰ درصد است.

مهم‌ترین دلیل برای تبدیل شدن واحد پولی یک کشور به ارز جهانی میزان تولید ناخالص داخلی آن کشور، ثبات سیاسی و اقتصادی و همچنین رقابت‌پذیری و نقش اقتصاد آن کشور در عرصه صنعت بانک داری و تجارت بین‌المللی است. پول‌های جهانی به طور کلی دارای سه کارکرد، یعنی ابزار ذخیره، ابزار ارزش‌یابی و بالاخره ابزار مبادله هستد.

حذف دلار از رابطه مناسبات تجاری ایران با روسیه و ترکیه یعنی مبادله ریال با ارزهایی همچون روبل یا لیر متضمن سادگی داد و ستد بازرگانی و ثبات ارز وجوه نیست. از سوی دیگر، بازرگانان ایران و یا روسیه و ترکیه حاضر نیستند که قدرت خرید خود را در لیر و روبل ذخیره کنند، چرا که هر سه پول در بازه زمانی ۱۰، پنج و سه ساله ارزش خود را از دست داده و ارزش آنها هیچ‌گاه به سطح گذشته نرسید.

به همین دلیل است که بسیاری در خود روسیه و ترکیه نیز بازرگانان برای ذخیره پول خود از دلار، یورو یا ترکیبی از ارزهای بین‌المللی استفاده می‌کنند و همه تخم‌مرغ‌های خود را در یک سبد نمی‌گذارند.

شباهت‌های پول سه کشور

شرط موفقیت چنین پیمان‌های ارزی و سودآوری آن برای ایران این است که ارزهای طرف مقابل یعنی روبل و لیره با ثبات بوده و کاربری آن در عرصه جهانی گسترده باشد. اما پول‌های این سه کشور این خصوصیات را ندارد.

برای مثال یکی از مشترکات اقتصادی سه کشور ایران، روسیه و ترکیه این است که ارزهای آنها بسیار پرنوسان بوده و همزمان در شرایط فعلی در پایین‌ترین سطح ارزش خود نسبت به ارزهای معتبر جهانی همچون دلار، یورو و پوند قرار دارند.

میزان ارز ورودی به اقتصاد ایران و روسیه تا حد گسترده‌ای وابسته به تک محصول نفت است. هر سه کشور هر کدام به نوعی در معرض تحریم‌ها یا تنش‌های گوناگون هستند و بنابراین انتظار می‌رود ارزهای آنها دست‌کم در چشم‌انداز کوتاه‌مدت روی ثبات به خود نبیند.

اقتصاد سه کشور در عرصه بین‌المللی و بخصوص نوآوری و فن‌آوری پیشرفته نقش چندانی نداشته، بنابراین از نظر حقیقی نیز وزن آنها در سبد اقتصاد جهانی چندان گسترده نیست. به همین دلیل این کشورها برای تأمین نیازمندی‌های خود در زمینه واردات فن‌آوری پیشرفته به کشورهای غربی منطقه دلار یا یورو وابسته هستند.

در خصوص ایران یک چالش دیگر نیز وجود دارد و آن چند نرخی بودن ارز است. چه هنوز مشخص نیست که کدام نرخ ارز مبنای کدام کالا خواهد بود. تجربه جهانی نشان از آن است که هر کشور باید از یک سبد متنوع ارزی که بازتاب روابط بازرگانی آن است، استفاده کند و تکیه یا استفاده از یک ارز نه ممکن است و نه به صرفه. ارزش این سبد نیز باید با مدیریتی کارآمد افزایش و همزمان ریسک آن کاهش یابد.

در نهایت هر چند نمی‌توان انکار کرد که ممکن است در موارد معین مانند برخی از پروژه‌های حذف دلار بی‌فایده نباشد، اما دلیلی در خصوص امکان یا فایده‌مندی حذف دلار از کلیت بازرگانی خارجی ایران وجود ندارد.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.